Maarten Baas: Crescendo!

Galerie Ron Mandos presenteert met trots de eerste solotentoonstelling van Maarten Baas in Amsterdam. In de tentoonstelling ‘Crescendo!’ zet Baas de toon. Met een reeks muziekinstrumenten balanceert hij tussen grootse dromen en de praktische realiteit. Te zien van 18 januari t/m 9 maart, 2025.

Maarten Baas, een internationaal gerenommeerd kunstenaar en ontwerper, staat bekend om zijn vermogen om conventies uit te dagen. Hij schroomt niet om zijn eigen grenzen en die van zijn opdrachtgevers te verleggen. Deze grenzen, en de manier waarop hij zich daartussen beweegt, vormen vaak een terugkerend thema in zijn werk.

“Maarten maakt in zijn eerste solotentoonstelling bij de galerie zijn debuut in de kunstwereld. Naast enkele voorbeelden van zijn wereld-beroemde designs, zal de tentoonstelling vooral gewijd zijn aan zijn autonome kunst. In ‘Crescendo!’ laat Maarten zijn oude zelf achter zich. Tegelijkertijd uit hij zich kritisch over de nieuwe wereld die hij betreedt. Wat is de waarde van kunst? Wat hebben we aan muziekinstrumenten die worden platgeslagen of gehangen? Voor mij symboliseren ze de huidige bezuinigingen op de kunst- en cultuursector.” – Ron Mandos

De titel ‘Crescendo!’ verwijst naar het muzikale begrip waarbij muziek luider en bombastischer wordt, maar wordt ook vaak gebruikt om welvaart en economische voorspoed uit te drukken. Voor de kunstenaar weerspiegelt de titel de balans tussen de magische, ongrijpbare kwaliteit van kunst en de beperkingen waar een maker mee te maken krijgt. Oftewel, de dromen die ieder mens heeft, die in de realiteit vaak begrensd zijn.

In ‘Crescendo!’ onderzoekt Maarten Baas dit spanningsveld, waarbij de verschillende muziekinstrumenten symbool staan voor vrijheid en schoonheid. “Muziekinstrumenten fascineren me vanwege de poëzie die erin zit. Ze kunnen iets voortbrengen dat volledig ontastbaar is en je in vervoering brengen. Tegelijkertijd leven we in een wereld waar de economische waarde en praktische omstandigheden leidend zijn. In het dagelijks leven heb je vaak te maken met eenzelfde soort balans waarbij de werkelijkheid altijd net iets weerbarstiger en minder romantisch is dan je idealiter had bedacht”.

De tentoonstelling begint met een krachtig beeld van twee piano’s, die aan een haak hangen als dieren in een slachthuis. De poten van de ronddraaiende piano’s slepen zich noodlottig voort over de grond. Zoals levende dieren gereduceerd worden tot consumptiegoederen, zo zijn de instrumenten ontdaan van hun oorspronkelijke functie en hangen te koop in de etalage.

Een hoogtepunt in de tentoonstelling is het orkest Variations in ‘E Minor’. Op een podium liggen tientallen ballen van verschillende formaten. Het blijken de instrumenten te zijn van een compleet symfonieorkest. Elk instrument is zorgvuldig samengeperst tot een bal. Zoals vaker in het werk van Baas, speelt deze installatie met dualiteit: zit de expressie van het instrument gevangen in de bolvorm? Of heeft het juist veelbelovende potentie, zoals een zaadje dat op ontkiemen staat?

Achter in de galerie is een overzicht van ruim 20 jaar werk tentoongesteld. Hierin is te zien hoe Maarten Baas zich van design richting vrije kunst ontwikkelde. Zijn eerdere werken balanceren vaak tussen absurditeit en functionaliteit. Een voorbeeld hiervan is zijn studentenwerk ‘Hey Chair, Be a Bookshelf!’. In dit werk liet Baas de regels van de opdracht los, wat resulteerde in een sculpturale boekenkast opgebouwd uit gestapelde objecten. Een ander voorbeeld is zijn ‘Close Parity’ kast. Dit werk is geïnspireerd door de naïeve logica van kinderen. In combinatie met volwassen vakmanschap creëert hij een kast die topzwaar lijkt te zijn maar toch stabiel is. Het gehele overzicht laat zien hoe Baas balanceert tussen grootse dromen en de praktische realiteit.