Vanaf de omslag kijkt een geboetseerde Ed van Hinte (1951), vormgevingsjournalist je als sepsis-patiënt met opengesperde ogen aan. Hij was ziek en niet zo’n beetje ook.
Maar gelukkig is Van Hinte een van de 50.000 overlevenden uit 60.000 mensen die een sepsis, een potentieel fatale immuunziekte, leidend tot zelfvergiftiging overkwam. Verdwaasd gaf hij zich over aan de grillen van de ziekte. Wat kon hij anders?
Patiënt Van Hinte krijgt weer greep op zichzelf als hij, minder ziek, op een laptop noteert wat hem overkomt. Na zijn genezing verwerkte Van Hinte de rake, shockerende, humoristische ziekteverslagen tot een prachtig beeldboek. De intuïtieve en schaamteloze tekeningen van Fynn van der Ziel en de dynamische typografie en boekontwerp van Céline Hurka en Rudi van Delden leiden je door de pieken en dalen van erg-ziek-zijn en het herstel.
Katernen voor in bed
Wat opvalt is de Zwitserse bindwijze, een omslag met één losse kant, waardoor de katernen openvallen. Zo kun je het boek ook makkelijk in bed lezen (…). Van Hinte schakelt in zijn relaas door het tijdsverloop en tussen gevoelens van verdwazing en begrip, hoop en HORROR (waarvoor hij de lezer pas achteraf waarschuwt!) 112, Gedver, Overdracht, Veilig en AAUU tetteren als kapitalen van de spreads. Hiervoor werd het lettertype Tonka van Hurka en Huw Williams gebruikt. In de tekstblokken bedienen Hurka van Van Delden zich van de doeltreffende aandachttrekkende techniek met geaccentueerde woorden zoals de pagina Privé.
Van der Ziel geeft tegenspel met bewust onbeholpen maar onverbloemde portetten, afgewisseld met moodboards als de patiënt van de pijnlijke blaasreinigingen terug sukkelt naar de schemerzone tussen wakkerte en droomslaap. Pasteltinten – kwetsbaar lichtblauw, bloedbruin, napelsgeel, nachtmerriepaars, hoopvol oranje – begeleiden je uiteindelijk naar een goede afloop.
Dit potentieel Best Verzorgde Boek verdient ook een prijs als inventief vormgegeven ziektegeschiedenis.
Ziek is gepubliceerd door Uitgeverij Komma
Lees op sepsisnederland.nl meer over symptomen
Tekst: Chris Reinewald
