ONE WEEK ABOUT Kaboom Animation Festival
Het jaarlijkse Kaboom Animation Festival – van 13 t/m 22 maart in Utrecht, Amsterdam en online – presenteert de nieuwste, meest creatieve, innovatieve en gedurfde nationale en internationale animatieproducties rond het thema ‘Human Touch’. De komende dagen laten we een aantal van de Nederlandse deelnemers zien, vandaag Eva Bonnevits.
Stick With Me gaat over de overweldigende angst van het samensmelten met een partner en het verlies van alle eigen identiteit.
Het begint klein, dezelfde kleren, dezelfde vrienden misschien dezelfde hobby’s tot het volledig uit de hand loopt en je moet vechten om niet samen een monsterlijke entiteit te worden waarin de een niet kan functioneren zonder de ander.
Wanneer Tina op een feest is waar ze verschillende koppels ziet die zo op elkaar zijn gaan lijken dat ze niet meer van elkaar los kunnen komen, wordt ze er onpasselijk van. In blinde paniek vlucht ze weg, naar de veiligheid van haar eigen huis. Nadat ze op adem is gekomen is daar haar vriend, die compleet anders is dan Tina. Toch?
In een plakkerig gevecht om eigenheid wordt Tina nog erger dan wat ze zo verafschuwt.
De kauwgomkleurige achtergronden gecombineerd met harde lijnen van linosnede en dynamische 2D animatie zetten een kleurrijke en toch bizarre wereld neer die de kijker meeneemt in een verhaal dat goed blijft plakken.
Directors’ statement
Stellen die er hetzelfde uitzien, dezelfde kleren dragen, dezelfde vrienden en hobby’s hebben jagen me de stuipen op het lijf.
Als je leven zo op elkaar lijkt, waar praat je dan over aan het eind van de dag?
Stick With Me belichaamt mijn eigen hypocrisie.
Ik heb behoefte aan individualisme, behoefte om dingen alleen te doen en mijn eigen persoon te zijn. Dus als ik stellen zie die zo op elkaar lijken dat ze in elkaar lijken te smelten, wil ik alleen maar alarm slaan en wegrennen.
MAAR Aan de andere kant is er ook iets fijns en geruststellends aan één zijn met je partner en samensmelten op de bank terwijl je naar je favoriete serie kijkt.
Deze film brengt die twee dingen samen. Met een hoofdpersonage dat zo bang is om te zijn zoals “dat soort” stellen dat ze niet ziet dat ze iets wordt dat nog veel erger is.
