ONE WEEK ABOUT Kaboom Animation Festival
Het jaarlijkse Kaboom Animation Festival – dit jaar van 13 tot en met 22 maart in Utrecht, Amsterdam en online – presenteert de nieuwste, meest creatieve, innovatieve en gedurfde nationale en internationale animatieproducties met het thema ‘Human Touch’. De komende dagen laten we een aantal van de Nederlandse deelnemers zien, vandaag Janneke Swinkels & Tim Frijsinger.
Zwermen
Piet, een rustige bewoner van een verzorgingstehuis, merkt dat er vreemde veranderingen bij hem optreden: er groeien veren uit zijn haar, hij voelt een onbekende lichtheid in zijn ledematen en zijn woorden veranderen langzaam in zacht getjilp en gefluit. Hoewel het leven om hem heen onveranderd blijft, voelt Piet een ingrijpende verandering van binnen. Hoewel zijn gemeenschap hem nog steeds omarmt, heeft hij het gevoel dat het misschien tijd is om zich bij een nieuwe zwerm aan te sluiten.
Director’statement
Met Zwermen willen we een intieme, bijna documentair achtige blik werpen op het dagelijks leven in een verzorgingstehuis. Het verhaal ontvouwt zich in een rustig tempo, in overeenstemming met het ritme van het leven daar. Sommige bewoners zijn tevreden en laten zich meevoeren met de stroom, terwijl anderen, zoals onze hoofdpersoon Piet, hun eigen weg zoeken en proberen hun onafhankelijkheid te behouden.
In de loop van de film verandert Piet geleidelijk in een vogel. Deze fysieke verandering introduceert een magisch-realistisch element dat op verschillende manieren kan worden geïnterpreteerd: verandert hij werkelijk, of zijn zijn worstelingen slechts tekenen van ouderdom en verval?
Voor Piet is de verandering geen reden tot bezorgdheid; net zoals elke andere bejaarde zich niet langer verbaast over rimpels of grijs haar, accepteert hij het als een natuurlijke ontwikkeling. Deze ambiguïteit laat de kijker de ruimte om het verhaal op zijn eigen manier te interpreteren. We spelen met stereotypen en de verwachtingen van het publiek, en nodigen uit tot reflectie en heroverweging.
Voor ons is er niet één enkele verklaring voor de gebeurtenissen in de film. We bevestigen noch ontkennen dat Piet in een vogel verandert, en we beschouwen het ook niet als een puur psychologisch verschijnsel. In plaats daarvan toont de film een reeks onderling verbonden momenten, die stuk voor stuk Piets ontwikkeling naar de slotscène in het bos markeren. Daar omarmt hij zijn nieuwe bestaan volledig en vliegt hij mee met de andere vogels. De rustige, open slotscène – Piets lege kamer met een open raam en veren op de vensterbank – suggereert een gevoel van acceptatie. Voor ons is het een positief einde.
We hebben voor deze film gekozen voor stop-motionanimatie omdat we zo de personages en voorwerpen fysiek in de hand kunnen houden, waardoor een tastbare wereld ontstaat waar de kijkers bijna in kunnen stappen. In vergelijking met een meer gestileerde, handgetekende aanpak zorgt stop-motion voor een nauwere band met de personages en hun omgeving. Naar onze mening versterkt het ook het documentair achtige karakter van de film.
